این بهار، در خانه سبز می شویم، در خانه جوانه می زنیم، در خانه شکوفه می دهیم. این بهار را در خانه می مانیم و دعا می کنیم برای رسیدن روزهای خوب، برای دوباره سبز شدن... آگاهیم به اینکه بیرون از این خانه درختان شکوفه زده اند، گنجشک ها آواز می خوانند، پرستوها دنبال آشیانه می گردند، آگاهیم به اینکه زندگی ادامه دارد ولی ما بیرون از این خانه در دل سبز بهار، به زردیِ پاییز می رسیم!

باید صبر کنیم، باید خانه هامان را تا سبز شدن تمام شهر و آدم ها، سبز نگه داریم.

ما سکوت و تنهاییِ این پیله را به شوق پروانه شدن مان به جان می خریم.

ما این بهار، جور دیگری سبز می شویم...

و می دانیم که روزهای خوب خواهند رسید، و می دانیم که پس از این تاریکی "آفتاب" انتظار ما را می کشد.

روزهای خوب که رسیدند؛ باهم جشن آغوش و لبخند می گیریم... و کاش کسی از ما کم نشده باشد!

در خانه بمانید که کم نشویم، در خانه بمانید که سبز بمانیم...

در خانه بمانید.

گوینده: مینا اسماعیلی پور