به نام هستی بخش

به یاد دوستی که خلق و خوی پیامبر گونه داشت.

ابراهیم شریفیان فرزند مرحوم محمد صادق شمع وجودش در میانسالی خاموش شد و نابهنگام از میان ما رفت. او معلمی همیشه خوشرو بود که دانش آموزان را دوست می داشت و با همکاران فرهنگی خود صمیمی بود. ابراهیم  به کشاورزی علاقه داشت و کار و تلاشش را با سلوکی مذهبی- عرفانی در هم آمیخته بود. او در جبهه های جنگ پایش آسیب دید و افتخار جانبازی و ایثارگری در راه وطن داشت. ابراهیم زندگی را زیبا می دید و زیبا می خواست. او شاد زیستن را به ما آموخت و به شادمانی ابدی پیوست. با او سخن ها داشتم که میسر نشد و این دل سروده را به یاد او تقدیم می کنم.

گوینده : مهدی عباسی